Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

κλειδαρότρυπα..

Σηκώνω στους ώμους μου των αιώνων τα κύτταρα
του φοβισμένου μου προορισμού
τις κίβδηλες ελπίδες
μοναδικός καθρέφτης ο εαυτός μου
το στίγμα της αλύπητης εξαφάνησης βαστά

χαρτοκλέφτης της ζωής έβαλε μυαλό η ανάμνηση
και με ράκη ντυμένη με κυνηγά
σέρνει των ονείρων μου τις παλαιωμένες ακίδες

που πήγε της άνοιξης το βαθυπράσινο γέλιο?
ποτίστηκε η γη με ανάρια σύναξη....

λεπτεπίλεπτη η σκέψη μου
τις σκιές του απόβραδου φυλάκισε
πλατύστομη υδρία στέκει άδεια στην γωνιά της

και εγώ....

σε κλοιό αδιαπέραστο ξεκαλουπώνω τις προσδοκίες
και γελώ....γελώ ασταμάτητα
κοιτώντας ένα σύνεφο
να κλαίει σιωπηλά...

Ελπίδα

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

"ALS HELLAS" Σύλλογος Ασθενών από Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση

Ο Σύλλογος Ασθενών από Α.Π.Σ, τίμησε για πρώτη φορά την Παγκόσμια ημέρα της Νόσου ALS, τη Δευτέρα 21 Ιουνίου στο ξενοδοχείο Τιτάνια στην Αθήνα.

Ο Σύλογος ALS Hellas συγκροτείται από μιά ομάδα ατόμων με νόσο του κινητικού νευρώνα (ALS), και εθελοντών φίλων, που κινητοποιήθηκαν μετά την επιθυμία του προε΄δορυ του Συλλόγου, Φώτη Τζίμα (που διαγνώστηκε με ΝΚΝ το 2004), να οργανωθεί και στην Ελλάδα μιά ομάδα που θα ενημερώνει και θα υποστηρίζει ανθρώπους με ALS, αλλά και συγγενείς και φίλους αυτών.

Λίγα λόγια για την ALS από το site του Συλλόγου
Η Αμυοτροφική πλευρική σκληρυνση (ΑΠΣ) είναι μιά σοβαρή νευρολογική ασθένεια που προκαλεί μυική αδυναμία, αναπηρία και τελικά θάνατο.
Η ΑΠΣ συχνά ονομάζεται Νόσος του Lou Gehrig, από τον διάσημο παίκτη του μπέιζμπολ που πέθανε από την νόσο το 1941, ή Νόσος του Κινητικόυ Νευρώνα ,ΝΚΝ.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η ΝΚΝ συμβαίνει σε 1 έως 3 άτομα ανά 100000. Μιά κληρονομική μορφή της νόσου εμφανίζεται μεταξύ 5-10% των περιπτώσεων. Αλλά στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων οι γιατροί δεν ξέρουν ακόμα γιατί η ALS παρουσιάζεται σε κάποια άτομα και όχι σε κάποια άλλα.

Ο βραβευμένος φυσικός Srephen Hawking, ο Αγγλος ιστορικός Tony Judt, ο κιθαρίστας Jason Becker και ο μπασίστας Nick Porcaro αποτελούν μερικούς από τους πιό γνωστούς ασθενείς με ALS.

Η ΝΚΝ ξεκινά με συσπάσεις των μυών και αδυναμία σε ένα χέρι ή πόδι ή με κάποιο τραύλισμα. Τελικά, επηρρεάζει την ικανότητα για έλεγχο των μυών που απαιτούνται για να κινηθούμε, να μιλήσουμε, να τραφούμε και να αναπνέυσουμε.
Τα πρώιμα συμπτώματα της ALS περιλαμβάνουν.
  • Δυσκολία ανύψωσης του μπροστινού μέρους του ποδιού και των δαχτύλων των ποδιών
  • Αδυναμία στο κάτω άκρο και στους άκρους πόδες.
  • Αδυναμία χεριού ή άδεξιότητα.
  • Ασαφή άρθρωση (τραύλισμα), ή προβλήματα στην κατάποση.
  • Μυικές κράμπες και νευρικές συσπάσεις στα χέρια στους ώμους και στη γλώσσα.
Η ασθένεια αρχίζει συχνά από τα χέρια, τα πόδια ή τα άκρα, και στη συνέχεια εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος, ενώ καθώς εξελίσσεται η νόσος , οι μύες γίνονται σταδιακα πιό αδύναμοι μέχρι να παραλύσουν.

Οι πιθανές αιτίες της ALS, είναι πάρα πολλές και οι ερευνητές δέν έχουν μέχρι σήμερα καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα. Μεταξύ άλλων, φάινεται πώς οι ελεύθερες ρίζες (υποπροιόντα του μεταβολισμού του οξυγόνου), του γλουταμινικό οξύ και οι αυτοάνοσες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, μπορούν να ενεργοποιήσουν τη διαδικασία που οδηγεί στην ALS.

Επικοινωνία με την ALS HELLAS.

Ο Σύλλογο; στηρίζεται αποκλειστικά στον εθελοντισμό των μελών του και δεν χρηματοδοτείται από κανέναν φορέα ιδιωτικό ή δημόσιο. Στόχος του είναι η υποστήριξη των ανθρώπων με ALS για την επανακατοχύρωση του δικαιώματός τους ώς προς την Αξιοπρέπεια, τη Ζωή και τον Θάνατο.
Γιά την επικοινωνία απεύθυνθήτε.

www.alshellas.org
info@alshellas.org
τηλ 697209921
φαξ 2105786568

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Το καλοκαιρινό φαρμακείο

Μαζί με το μαγιό, το καπέλο, το αντηλιακό και τα λοιπά αξεσουάρ των διακοπών, οι οργανωμένοι ταξιδιώτες κρατούν χώρο στις αποσκευές σας για ένα μίνι φαρμακείο. Κι αυτό γιατί τα ατυχήματα και τα μικροπροβλήματα στη διάρκεια των διακοπών, αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο.
Ετσι, όπως αναφέρουν οι φαρμακοποιοί, πολλοί είναι εκείνοι που φτάνουν στο φαρμακείο, ζητώντας να αγοράσουν όλα τα απαραίτητα, ώστε να εξοπλίσουν, το μικρό, αλλά θαυματουργό, "κιτ" που, στριμωγμένο στις αποσκευές τους, μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο σε στιγμές άμεσης ανάγκης, ή όταν το φαρμακείο στον τόπο των διακοπών τους είναι πολύ μακριά....
Στόχος ενός τέτοιου "κιτ" είναι προφανώς η αντιμετώπιση κάποιου τραυματισμού, κάποιου διαστρέμματος, διαφόρων τσιμπημάτων από έντομα, ίσως κάποιου ηλιακού εγκάυματος. Τί ζητούν όμως οι πελάτες και τί προτείνουν οι φαρμακοποιοί?

Γιά την αντιμετώπιση τραυμάτων
Γάζες, αυτοκόλλητη ταινία, αυτοκόλλητους επιδέσμους διαφόρων μεγεθών, αιμοστατικό βαμβάκι ή σπρευ, αμπούλες φυσιολογικόυ ορού για καθαρισμό τραυμάτων ή εγκαυμάτων. Αν ο χώρος το επιτρέπει αγοράστε μεγαλύτερη ποσότητα σε μπουκάλι ενός λίτρου, μισού ή ενός τετάρτου. Κόκκινο (όχι βάμμα) ΄καποια αντιβιωτική σκόνη, οινόπνευμα.

Γιά ηλιοπροστασία
Αντηλιακό για τα παιδιά και ενήλικες. Επίσης υδατικές κρέμες για το πρόσωπο και το σώμα για μετά τον ήλιο.

Γιά τα τσιμπήματα (πρόληψη και αντιμετώπιση)
υπάρχουν προιόντα και για τα έντομα και για τις τσόυχτρες. ήτοι. Εντομοαπωθητικό για την πρόληψη των τσιμπημάτων και αντιισταμινική αλοιφή για την αντιμετώπιση του κνησμού. Αν κάποιος είναι αλλεργικός στα τσιμπήματα, είναι απαράιτητο να έχει μαζί του και μιά ένεση κορτιζόνης, καθώς το τσίμπημα μπορεί να προκαλέσει άμεσα αναφυλαξία (σοκ).

Γιά τις διάρροιες, τη συσκοιλιότητα, τους εμέτους
αντίστοιχα σκευάσματα που θα σας προτείνει ο φαρμακοποιός

Γιά τον πυρετό, πονόδοντο, ή άλλο πόνο
Το ίδιο...

Ατυχήματα....
ελαστικό επίδεσμο που θα βοηθήσει σε περίπτωση διαστ΄ρεμματος ή κάκωσης και παραμάνες. οπωσδήποτε εφοδιαστείτε και με παγοκύστη που είναι πολύ χρήσιμη κυρίως τις πρώτες ώρες μετά το διάστρεμμα αλλά και μετά τα θερμικά εγκάυματα.

Διάφορα.
Ψαλίδι και τσιμπιδάκι. τοπική αντιβιοτική αλοιφή, θερμόμετρο.

Ταξίδι στο εξωτερικό
Μην ξεχάσετε να πάρετε τα φάρμακά σας αν ακολουθείτε κάποια γαρμακευτική αγωγή, καθώς στο εξωτερικό το πιθανότερο είναι να συναντήσετε δυσκολίες να τα προμηθευτήττε αφού όλα δίνονται κατόπιν ιατρικής συνταγής.

Καλές Διακοπές σε όλους

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Μια μέρα καθαρός


Τον χάζευα ενώ με πλησίαζε. Κομψότατος όπως πάντα, με το Hermes γιλέκο του και τα μανικετόκουμπα, να μοσχοβολάει τη γνώριμη κολόνια του. Φιληθήκαμε στην είσοδο ενός νεοκλασικού σπιτιού στα Πετράλωνα. Δημοφώντος και Υπερίωνος 1. Τόπος συγκέντρωσης των ΝΑ (Ναρκομανείς Ανώνυμοι). «Ένα νεοκλασικό σπίτι έχουμε πάλι για φόντο» του είπα και του χάιδεψα την πλάτη… Όπως πριν από 20 χρόνια. Στην αρχή σχεδόν της γνωριμίας μας… Σ΄ένα νεοκλασικό στο κέντρο της Αθήνας. Μόνο, που οι συνθήκες τότε, ήταν πολύ διαφορετικές.


Ο Βασίλης ήταν ναρκομανής. Τελειωμένος! Τον είχαν συλλάβει, πέρασε την ξεφτίλα του κρατητηρίου και όλα τα σχετικά και ενώ ήταν μέσα στα γραφεία της Γενικής Ασφάλειας πήδηξε από τον 3 όροφο. Μόλις το έμαθα, έσπευσα να τον επισκεφτώ στο νοσοκομείο, με την ευκολία του ανθρώπου που είναι εκτός κυκλώματος και δεν έχει τίποτα να φοβηθεί . Θυμάμαι τον αστυνόμο έξω από την πόρτα του δωματίου του, τη λέξη «κρατούμενος» να ηχεί παράταιρα, την έκπληξη του Βασίλη για την επίσκεψη, την ντροπή, το αδιέξοδο στο βλέμμα του… Γιατί πήγα; Μόλις μια εβδομάδα μετρούσε η γνωριμία μας… «Δεν πιστεύω στους κεραυνοβόλους έρωτες αλλά στις κεραυνοβόλες φιλίες» μου είχε πει κάποτε ο Γιώργος Παπαστεφάνου σε μια συνέντευξη. Μάλλον είχε δίκιο. Η επόμενη σκηνή παίχτηκε στο σπίτι του, οδός Ασκληπιού. Ο Βασίλης μέσα στον απόλυτο γύψο, καθώς είχε σπάσει ότι διέθετε σε κόκαλο και η μάνα του όρθια στο πλάι του με τα χέρια διπλωμένα στο στήθος. Γλυκιά, πονεμένη Παναγία σε Βυζαντινή εικόνα…Τα παντζούρια κλειστά, ψωφόκρυο, μια σόμπα σβηστή στην άκρη. Ο Βασίλης μας σύστησε και ίσως για να «σκουντήσουμε» τη στιγμή, εκείνη έτριψε τις παλάμες της και είπε «σαν να ζέστανε λίγο το σπίτι!» . Μετά κοντοστάθηκε, χαμογέλασε και συμπλήρωσε «είναι που μπήκαν άνθρωποι».


Έναντι μελλοντικών κερδών
Παρά τις περιπέτειες… Αν κλείσω τα μάτια μου και μου πεις το όνομα «Βασίλης» θα έρθει αμέσως στο μυαλό μου η λέξη «εκλεκτός». Και μαστουρωμένος κομψός πάλι ήτανε. Η μάνα του καθαρίστρια αλλά εκείνος λόρδος. Όχι από ψώνιο αλλά από έμφυτη αγάπη για το ωραίο (για το οποίο μάλιστα ξόδευε «έναντι μελλοντικών κερδών»). Κάποτε ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, σε μια συνέντευξή του είπε «έλεγα στους βασανιστές μου ανακρίνετέ με, βασανίστε με, σκοτώστε με αλλά στον πληθυντικό». Αχ βρε Βασίλη …Πώς σου πάει αυτή η φράση …Ο Βασίλης ήταν εκλεκτός εκ γενετής .


Μετά χαθήκαμε αλλά πάντα ενδιαφερόμουν να μαθαίνω νέα του. Όλα έδειχναν ότι ο Βασίλης ήταν μια χαρά… Καθαρός! Την είχε σκαπουλάρει… Μάλλον όχι απλώς σκαπουλάρει… Είχε ανθίσει! Δούλευε, έβγαζε χρήματα, πλήρωνε τις υποχρεώσεις που είχε δημιουργήσει (δεδομένου ότι το -έναντι μελλοντικών κερδών- , είχε μετατραπεί σε βαρβάτα χρέη), έχαιρε απόλυτου σεβασμού και αναγνώρισης στο επαγγελματικό του χώρο, έδρεπε δάφνες…Σωστό παράδειγμα! Όποτε τον συναντούσα τον ξεμάτιαζα στα κρυφά όπως συνηθίζουν οι ελληνίδες μαμάδες. Τα πράγματα στο μυαλό μου ήταν απλά… Ο Βασίλης ήταν κάποτε ναρκομανής, τα κατάφερε και είναι καθαρός. Πανεύκολα και απλούστατα… Έρμη απονήρευτη Ρέα! Μέχρι που κάποια στιγμή, διαπίστωσα ότι ο Βασίλης, αν και χρόνια «καθαρός» συνέχιζε να επισκέπτεται ανελλιπώς την ομάδα των Ν.Α Ναρκομανείς Ανώνυμοι γιατί όπως μου εξήγησε «ποτέ δεν δικαιούσαι να πεις ότι ξεμπέρδεψες με τα ναρκωτικά». Άρχισα λοιπόν να τον ρωτάω περισσότερα για το πρόγραμμα των ΝΑ και τα βήματα της σωτηρίας του.. Και όταν τον παρακάλεσα να παρακολουθήσω μια συνάντησή τους δέχτηκε πρόθυμα να με βοηθήσει να «εισχωρήσω».


Πρώτο βήμα
Ήταν Δευτέρα. Ανοιχτές οι πόρτες των ΝΑ για το κοινό. Ο καιρός ανοιξιάτικος, τα παράθυρα του νεοκλασικού ορθάνοιχτα. Ένας ένας μαζεύονταν. Νέοι άνθρωποι οι περισσότεροι ή μάλλον απίστευτα νέοι …Γαμώτο! Αγκαλιάζονταν μεταξύ τους. Όλοι με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Σφιχτοδεμένα και τραμπαλίζοντας μερικά δευτερόλεπτα ο ένας πάνω στο βάρος του άλλου. Η ζωή τους έτσι κι αλλιώς μια τραμπάλα. Μια πάνω, μια κάτω… Βοήθα Θεέ μου να ισορροπήσει! Καθώς στην αρχή, από αμηχανία, δυσκολεύομαι να τους κοιτάξω στα μάτια μελετάω τα παπούτσια τους… Μεγάλος καταδότης της κοινωνικής τάξης του ανθρώπου. Διαπιστώνω αυτόματα ότι σ΄ αυτό το χώρο χωράνε οι πάντες! Μια κοινωνία που συμβιώνει πέρα από οικονομικές ή κοινωνικές ή φυλετικές διαφορές. Περίεργα «υγιής» … (Ακούγεται αστείο αλλά σε αυτό τον χώρο θα ζήσω περισσότερες στιγμές υγείας απ΄ότι στον απ΄έξω) . Και μετά το βλέμμα ανεβαίνει διστακτικά στα μάτια. Στον καθρέφτη της ψυχής …Άλλα γελαστά , άλλα πονεμένα , άλλα θολά, μερικά μαστουρωμένα, πολλά γαλήνια, πολλά αγριεμένα. Γιατί ματάκια μου; Μόνο που τα «γιατί» δε σώζουν…

Η αίθουσα γεμάτη, η ώρα 8.00 και η συνάντηση αρχίζει με μια συγκεκριμένη ιεροτελεστία. Σεβόμενη απόλυτα την ανωνυμία τους αλλά και εκτιμώντας τον αγώνα που κάνουν, για τις ανάγκες αυτής της παρουσίασης θα αναφέρομαι στους ομιλητές με νούμερα. Ο 1 παίρνει το λόγο «Είμαι ο 1 και είμαι ναρκομανής. Αρχίζοντας θα κάνουμε ενός λεπτού σιγή για τον ναρκομανή που υποφέρει και αυτόν που έχει πεθάνει» .


Μετά κάποιος άλλος θα διαβάσει αποσπάσματα από το Λευκό Βιβλιαράκι που γι΄αυτούς είναι ευαγγέλιο. « Δεν χρειάζεται να σκεφτούμε ποιος είναι ναρκομανής. Ξέρουμε. Ζούσαμε για να παίρνουμε και παίρναμε για να ζούμε. Το ΝΑ είναι μια μη κερδοσκοπική αδελφότητα. Είμαστε ναρκομανείς σε ανάρρωση που συναντιόμαστε τακτικά για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο να μείνουμε καθαροί. Είναι ένα πρόγραμμα πλήρους αποχής από τα ναρκωτικά. Δεν συνδεόμαστε με κανέναν άλλο οργανισμό, δεν έχουμε έξοδα εγγραφής, εγγυήσεις να υπογράψουμε ή υποσχέσεις να δώσουμε σε κανένα. Ο νεοφερμένος είναι το σπουδαιότερο πρόσωπο σε οποιαδήποτε συγκέντρωση.


Έχουμε μάθει από την ομαδική μας εμπειρία ότι αυτοί που συνεχίζουν να έρχονται τακτικά στις συγκεντρώσεις μένουν καθαροί. Είμαστε εδώ γιατί βλάψαμε πολλούς ανθρώπους αλλά περισσότερο απ΄ όλους βλάψαμε τον εαυτό μας . Εάν είσαι σαν κι εμάς, ξέρεις ότι ένα είναι πάρα πολύ και χίλια δεν είναι ποτέ αρκετά. Το σκεπτικό ότι το αλκοόλ δεν είναι ναρκωτικό έχει οδηγήσει πολλούς σε υποτροπή . Οι ΝΑ νοιώθουμε ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε την αρρώστια του εθισμού είναι ρεαλιστικός και πρακτικός γιατί η θεραπευτική αξία ενός ναρκομανή που βοηθάει έναν άλλο ναρκομανή δεν έχει παράλληλο» . Μετά κάποιος θα διαβάσει τον δωδεκάλογο των ΝΑ ή αλλιώς τα 12 βήματα όπως τα λένε τρυφερά . Ας αναφέρουμε το πρώτο που είναι πολύ σημαντικό « Παραδεχτήκαμε ότι είμαστε ανίσχυροι ως προς τον εθισμό μας και η ζωή μας είχε γίνει ακυβέρνητη».



Και μετά άρχισαν οι εκμυστηρεύσεις, οι μονόλογοι… Τι μονόλογοι!


-Είμαι ο 3 και είμαι ναρκομανής. Στη ζωή μου είχα πολλούς τρόπους «να βολευτώ» αλλά κάποτε τελείωσαν κι αυτοί κι έμεινα ακυβέρνητος πολλά χρόνια. Ήμουν συνέχεια δυστυχισμένος και ψεύτης. Επιβίωνα πιασμένος από τα ελαττώματά μου. Κι όταν καθάριζα, γιατί έχω περάσει από πολλά στάδια, ήταν πάλι χειρότερα από κόλαση γιατί πώς να το πω… Δεν άντεχα να είμαι μέσα στα παντελόνια που φορούσα. Κι έλεγα κατά διαστήματα «άντε ένα τσιγαράκι, δεν πειράζει» και μετά έπινα τον κ*λο μου. Δεν είχα δουλέψει δηλαδή με τον εαυτό μου. 34 χρόνια πιανόμουν από τ΄αρ*ίδια μου για να δικαιολογήσω την ύπαρξή μου. Την υποτροπή δεν την εύχομαι ούτε στον εχθρό μου. Μετά το τελευταίο γαμ*σι λοιπόν , αποφάσισα να δουλέψω αυτό το πρώτο βήμα. Τώρα πια, για πρώτη φορά είμαι αυτοσυντήρητος. Μπορώ και αντέχω. Μου πήρε πολλά χρόνια. Τελικά είναι μια διαδικασία ωρίμανσης. Ξέρω πια σε τι είμαι ανίσχυρος και τ΄ αποφεύγω»


-Είμαι ο 4 και είμαι ναρκομανής. 1 μήνα από υποτροπή μετά από 9 χρόνια καθαρός. Όσο θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια πιστεύω ότι ήμουν ναρκομανής πριν γίνω. Έκλεβα λεφτά από τους γονείς μου, τσακωνόμουν. Λειτουργούσα με θυμό που έκρυβε θλίψη. Τα ναρκωτικά λοιπόν στην αρχή ήταν φάρμακο. 8 χρόνια πρέζα, 11 με ναρκωτικά. Μέχρι που χτύπησα πάτο. Πήγα για αποτοξίνωση και εκεί στη κλινική έμαθα για τους ΝΑ. Άρχισα να πηγαίνω στην ομάδα αλλά συγχρόνως δεν ήμουν καλά. Φοβόμουν και τον ίσκιο μου. Άρχισα και ψυχοθεραπεία. Άρχισα να τα βρίσκω με τον εαυτό μου. Μάλιστα σπούδασα και ψυχολογία και ήμουν άριστος φοιτητής. Για 9 χρόνια καθαρός. Αλλά μετά ξέκοψα από την ομάδα. Πίστεψα ότι ήμουν Ο.Κ. Ξέκοψα από το κοπάδι …Άρχισα με αλκοόλ για δήθεν κοινωνική προσέγγιση. Άρχισα να γίνομαι αυτοκαταστροφικός. Μετά πήγα στην Ομόνοια και άρχισα περιστασιακή χρήση. Τότε κατάλαβα… Δεν ήθελα να χαλάσω ότι είχα κάνει, ότι είχα καταφέρει. Έσκυψα το κεφάλι κάτω και ήρθα. Αισθάνομαι ότι ανήκω εδώ. Είμαι πια 1μιση μήνα καθαρός. Άρχισε πάλι η επικοινωνία με τον εαυτό μου. Το πρώτο βήμα. Το είναι τελικά η βάση.


- Είμαι ο 5 και είμαι ναρκομανής. Είμαι καθαρός 1 χρόνο αλλά έχω ξεκινήσει μια εξάρτηση πια από τον τζόγο. Γιατί ρε γαμώτο; Δε μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει Θυμώνω με τον εαυτό μου. Γιατί ρε πούστη μου να είμαι τόσο ανίσχυρος; Κόβω τον τζόγο, αρχίζω με γυναίκες. Επί πληρωμή, δε γουστάρω δεσμεύσεις και τέτοια. Δεν θέλω αγάπες. Αλλά αν είναι όντως, αυτό που θέλω, γιατί δεν νιώθω καλά; Τι μου φταίει; Θα το βρω! Δε θέλω να μιλήσω άλλο.


- Είμαι ο 6 και είμαι ναρκομανής. 5 μήνες καθαρός. Σήμερα μου μίλησε μια γυναίκα γλυκά και είναι όλη η μέρα μου ωραία. Αλλά γαμώτο μου, μπορεί να κυλάει η μέρα επειδή μου μίλησε μια γυναίκα; Δε στηρίζομαι ακόμα στα πόδια μου και τσατίζομαι γι αυτό. Μου τη σπάει γαμώ το μπελά μου!


-Είμαι ο 7 και είμαι ναρκομανής. 2 χρόνια καθαρός και είμαι αισιόδοξος. Θα μου πεις εγώ και στα κρατητήρια αισιόδοξος ήμουν. Πριν από λίγο βέβαια άκουσα το παλικάρι… Μετά από 9 χρόνια καθαρός! Ρε γαμώτο… Φρικάρησα αλλά κι αυτό μάθημα είναι. Σας ευχαριστώ γιατί όποτε έρχομαι εδώ συνειδητοποιώ ότι, αφού μπορείτε εσείς, μπορώ και εγώ. Δεν είναι η ζωή μου μες την ευτυχία αλλά είναι καλλίτερα απ΄ότι ήταν μέσα στη μαστούρα. Πώς να το πω; Χωράω πια στον εαυτό μου. Είμαι αισιόδοξος!


-Είμαι ο 8 και είμαι ναρκομανής. Είμαι 10 χρόνια καθαρός. Πολλές στιγμές αμφιταλαντεύτηκα, έφτασα στο τσακ. Τελικά ξέρω ότι πρώτα θα πεθάνω και μετά από μερικά λεπτά ίσως φύγει η εξάρτηση αφού μου κλείσει ενδεχομένως για μια φορά ακόμα προκλητικά το μάτι. Αλλά πλέον μπορώ και αντέχω . Είμαι 10 χρόνια καθαρός και σας ευχαριστώ.


Γενέθλια
Μια κοπέλα στο βάθος της αίθουσας δε μίλησε. Τα χέρια της έτρεμαν, το βλέμμα αλλού, κατά διαστήματα κοιμόταν. «Δεν έχει σημασία είπε το φιλαράκι μου. Αρκεί που ήρθε! Έστω και σ΄ αυτήν την κατάσταση. Όλοι κάπως έτσι πρωτοήρθαμε».
Το 1 που συντόνιζε τη συνάντηση ρώτησε «Είναι κανείς που θέλει να γιορτάσει σήμερα γενέθλια ;» Δυο χέρια σηκώθηκαν.

«Είμαι το 20 και είμαι ναρκομανής. Γιορτάζω 4 μήνες καθαρή!» Όλοι άρχισαν να χτυπάνε παλαμάκια. Μέχρι που σηκώθηκε ένα πανέμορφο αγόρι και στάθηκε προσοχή…. Σαν σε έπαρση σημαίας ζωής…
«Είμαι το 30 και είμαι ναρκομανής. Γιορτάζω μια μέρα καθαρός».
Τα μάτια όλων λάμψανε. Χειροκροτούσαν σαν τρελοί. Σφύριζαν, τον αγκαλιάζανε… Για φαντάσου! Μια κοινότητα που ξέρει να γιορτάζει τη μια μέρα…
Μετά σηκώθηκαν για την Προσευχή. «Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να δέχομαι τα πράγματα που δεν μπορώ ν΄αλλάξω. Το κουράγιο ν΄αλλάξω αυτά που μπορώ και τη σοφία να γνωρίζω τη διαφορά» .

Απογραφή
Τον Βασίλη, ισχυριζόμουν ότι τον ξέρω 20 χρόνια. Τελικά μόνο μετά από εκείνη τη συνάντηση τον γνώρισα αληθινά... Υπερίωνος και Δημοφώντος 1 στα Πετράλωνα. Φεύγοντας τον φίλησα και του μίλησα στον πληθυντικό … «Μπα τι έπαθες ξαφνικά;» αναρωτήθηκε «Βασίλη μου, ευλογημένες οι σχέσεις μας με ανθρώπους που ξεκινάνε από τον ενικό για να καταλήξουν στον πληθυντικό. Σήμερα που κατάλαβα πόσο αγώνας χρειάζεται για την απεξάρτηση, νιώθω την ανάγκη να πω σε σένα και σε όσους αγωνίζονται …«Χάρηκα που σας γνώρισα ! Μη σταματήσετε ποτέ τον αγώνα! Είστε μοναδικοί, σπουδαίοι, αξιοθαύμαστοι! Γιατί πόσοι νομίζετε άνθρωποι έχουν σκεφτεί ή τους έχει προτρέψει μια ομάδα να κάνουν «μια ερευνητική και άφοβη ηθική απογραφή του εαυτού τους » ;Και το άντεξαν, ρε γαμώτο….Το άντεξαν!



της Ρέας Βιτάλη

από το

http://www.yasooyamoo.com

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Η κυρία Βάσω

Είναι γύρω στα 75.
Εχασε την κόρη της στα 18 και τον άντρα της στα 65.
Παίρνει σύνταξη 620 ευρώ.
Δίνει 400 ευρώ για ένα άθλιο σπίτι και προσπαθεί να ζήσει με 220 ευρώ.
Είναι τυπική ευγενής κει με αποκαλεί "κύριε Φαρμακοποιέ" με μεγάλο σεβασμό.
Πρό ημερών γλύστρισε στο μπάνιο, φώναζε και δεν την άκουγε κανείς, με μεγάλη προσπάθεια βγήκε και άνοιξε την πόρτα και έτσι την βοηθήσανε.
Στην ερώτηση πώς τα καταφέρνει μου απάντησε:
"Πηγαίνω σε μιά νευρολογική κλινική εδώ πιό κάτω και κάνω συντροφιά σε μερικές γυναίκες που έχουν ψυχολογικά προβλήματα, βοηθάω όπου μπορώ και έτσι ο κλινικάρχης μ'αφήνει και κάνω μπάνιο εκεί και πού και πού μου δίνουν και τρώω.!!!"
Η σπιτονοικοκυρά μου είναι πολύ κακιά, μου παίρνει 50 ευρώ για τη θέρμανση που ποτέ δεν ανάβει, άσε που το σπίτι μπάζει από παντού. Πού να ζεσταθώ."
Εχει βγάλει χρόνιο έρπη στο σώμα της και πονάει πολύ. Κάθε φορά ακούω τη φράση." Κύριε Φαρμακαποιέ θα μου περάσει?"
Προ ημερών ήρθε στο φαρμακείο να πάρει Apobacyn σκόνη για τον έρπη, κάθισε στη καρέκλα σκεφτική και με κοιτούσε.
"Κύριε φαρμακοποιέ"
"Ορίστε κυρία Βάσω"

Και εκεί που περίμενα την ίδια ερώτηση για τον πόνο μου λέει:
"Κύριε φαρμακοποιέ.. θα μου κόψουν τη σύνταξη?"

Ενα συνάισθημα αγανάκτησης με πλημμύρισε.
Τί να απαντήσω? Οτι κάποιοι καρεκλοκένταυροι θα σε ρίξουν σε ακόμη χειρότερη ανέχεια?
Κοιτώντας την θυμήθηκα τα περήφανα γηρατειά. Πού πήγαν όλα αυτά τα βαρύγδουπα λόγια?
Της χάιδεψα τα μαλλιά.
"Κυρία Βάσω μη στεναχωριέσαι θα τα καταφέρεις και τώρα"
Με κοίταξε με τα υγρά γαλανά μάτια της και μου απάντησε.
"Αφού το λέτε εσείς κύριε φαρμακοποιέ, που είστε μορφωμένος άνθρωπος, έτσι θα είναι.

Εφυγε και εγώ έμεινα με τη σκέψη ότι αυτή την αξιοπρέπεια, την ευγένεια δεν μπορούν να σου την πάρουν κυρία Βάσω, αλλά ούτε και να την μιμηθούν.

Χρονογράφημα της φαρμακοποιού Ρένας Μπογδάνου (Φαρμακευτικό Δελτιό)

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Λιάνα Κανέλλη έξω από τα δόντια ΄στη βουλή

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

To όνομά μου είναι Rachel Corrie - η παράσταση


 Δεν είναι τυχαίο ότι το έργο «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» είναι προϊόν της συνεργασίας ενός ηθοποιού και μίας δημοσιογράφου (Alan Rickman & Katharine Viner). Είναι μοιραίο αυτό το έργο να συνεχίζει στην ίδια ρότα.

Όταν τα λόγια της Rachel «θέλουν» να ακουστούν, βρίσκουν τρόπο να ενώσουν ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες εμφανίζονται ως πολιτικοί αντίπαλοι.
Οι ενδοδημοτικές, αλλά και κάθε είδους πολιτικές αντιπαραθέσεις εξομαλύνονται όταν γίνεται - όπως και έγινε - αποδεκτό από όλους ότι η τέχνη είναι πάνω και πέρα από όλα αυτά.

Η παράσταση θα γίνει κανονικά, όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί, την Τετάρτη 7 Ιουλίου, στις 20:30, υπό την αιγίδα της δημοτικής κίνησης «ΗΛΙΟΥ - Πόλις», στο θέατρο του Δημαρχείου Ηλιουπόλεως, το οποίο ευγενώς παραχωρεί ο δήμαρχος κ. Γιάννης Αναγνώστου.

Είσοδος ελεύθερη.

Μήνυμα απο τους συντελεστές της παράστασης.

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Διατροφή, το έγκλημα της εποχής