Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Αθωότητα

Σαν της μηχανής το βουερό βήμα
ακατάπαυστα ακροβατώ ανάμεσα σε στοές σκοτεινές
Μέσα από κυματισμούς ασήμαντους
εδώ πάντα πιστός, περιμένω ένα δέντρο να με
σκεπάσει με την δροσιά των χρόνων του
Σκότωσε με αθωότητα, σκότωσε με....
Πώς να ζήσω χωρίς τις σπονδές σου?
Πώς να ζήσω χωρίς το ωχρό σου πρόσωπο?

Πλανιέμαι μεσιτεύοντας πενταροδεκάρες
ξεδίπλωσα του οικείου χαμόγελου την γενναία εγκατάλειψη


Που είναι τώρα ο έρωτας? Ποια αχνάδα κάλυψε την χθεσινή ανέφελη ζωή?
Ποια ασημόσκονη την σκέψη σαγήνεψε?
…μην πάρεις άδικα έναν δρόμο..όλοι δικοί μου είναι..
χωρίς το πρόσωπό σου δεν υπάρχει ευδαιμονία
Μείνε αθωότητα μείνε…
θα σκεπάσω με κλώνους απλά, το γυμνό σου ανέγγιχτο σώμα

ευχήθηκα για μας....

Ελπίδα

2 σχόλια:

  1. Χρόνια Πολλά Ελπίδα μου, με ιχνηλασίες της ψυχής που έρχονται σαν δροσοσταλίδες και στολίζουν τις μύχιες σκέψεις μας!

    Καλή Χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πολλές ευχές μέσα απο την καρδιά μου σε όλους τους ανώνυμους μελαγχολικούς αυτής της γης..ευχαριστώ για την φιλοξενία!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή