Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

Νίκος Βουλγαρόπουλος

Bring Them Back - Ελληνικά www.bringthemback.org

Σάββατο 17 Απριλίου 2010

ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ! ?

Τελικώς (τελικά για τους δημοκράτες), τί έγινε στις 25 Μαρτίου στις Βρυξέλλες? Η Ελλάδα έχασε ή κέρδισε? Και χωρίς υποκρισία, εμείς οι πολίτες (οι καταναλωτές, πιό σωστά) κερδίσαμε ή χάσαμε?
Η απάντηση είναι απλή, αν την κόψεις στα κομμάτια που είναι χωρισμενη. Αν συγκρίνεις την 25η Μαρτίου 2010 με την 25η Μαρτίου 1821, η Ελλάδα είναι χαμένη. Γιατί ένώ τότε ήλπιζε σ'ένα καλύτερο αύριο, σήμερα απλώς ελπίζει να μην χάσει κι αυτά που έχει. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο μαύρα. ενώ το 1821 το σύνθημα ήταν "Ελευθερία ή Θάνατος", το 2010 είναι, "Ελευθερία ή Τζούλια". Γιατί οι δυνατότητες επιλογές είναι πιά πολύ μεγαλύτερες.

Αλλά για να παρακολουθήσει κανείς ένα θεατρικό έργο πρέπει να ξέρει ποιοί παίζουν τους ρόλους. Ετσι η Ευρωπαική Ενωση μπορεί να μοιάζει με μιά ένωση κρατών, αλλά στην πραγματικότητα είναι μιά ένωση αγορών και μάλιστα υπό σκληρούς όρους ενός πολύ συγκεκριμένου συστήματος νοικοκυριού. Οπου όπως στη "Φάρμα των ζώων" του Οργουελ, όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιό ίσα από τα άλλα.

Εδώ, ερχόμαστε στη Γερμανία, η οποία απειλεί κουνώντας το δάχτυλο, αυτούς που ξεφέυγουν από το 3% του δημόσιου ελλείμματος, ενώ η ίδια καλπάζει φέτος με ρυθμό 5%!
Και τί σκοπεύει να κάνει η Γερμανία για να μειώσει το έλλειμμα? Μα, να περικόψει δραστικά τα μελλοντικά εξοπλιστικά της προγράμματα. Σιγά τη θυσία. Γιατί αν τα μειώσει θα μείνει γυμνή απέναντι στην Αυστρία, την Ελβετία, την ολλανδία, το Βέλγιο, τη ΔΑνία, την Τσεχία, την Πολωνία, το Λιχτενστάιν και τις άλλες επιθετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με τις οποίες συνορέυει. Για να μην ξεχάσω και τη Γαλλία.
Αν όμως η Ελλαδα ακολουθήσει το γερμανικό παράδειγμα, τότε το έλλειμμα της καγκελαρίας θα ξανααυξηθεί, δεδομένου ότι πρέπει να βρεί άλλο κορόιδο για τα άρματα μάχης, τα πλοία, τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας, τα Siemens, τα Daimler και το κακό συναπάντημα στη θέση του κορόιδου που λέγεται Ελλάδα.
Το δράμα της Ελλάδας, όμως, είναι ότι δεν συνορέυει με το Λιχτενστάιν, αλλά με την ¨Κατάρα της ανατολής", όπως την περιέγραφε ο αμερικανός πρόξενος Χόρτον, που ήταν αυτότης μάρτυρας και όχι θεωρητικός της δήθεν αριστεροδιεθνιστικής παπαρολογίας από καθέδρας.
Και η Γερμανία δεν εγγυάται βεβάιως τα σύνορα της Ελλάδας, που είναι σύνορα της Ε.Ε, με την Κατάρα της Ασίας. Γιατί αν τα εγγυηθεί για ποιόν να πουλήσει τα όπλα της στην Ελλάδα? Γιά τα Σκόπια ή για την Αλβανία?
Το δέυτερο και χειρότερο δράμα της Ελλάδας είναι οτι αντί να συνορέυει με τη στοιχειώδη σοβαρότητα, συνορέυει με την ¨Κατάρα της Τασίας", όπως γράφει σε κάθε έκθεσή του ο αμερικανός πρέσβυς Κουτόχορτον
Μόνο που το κουτόχορτον το τρώει ο κάθε Ελληνας πολιτικός και ο κάθε Ελληνας πολίτης, που τον πιστεύει τον πολιτικό, τρώγοντας και οι δύο μαζί τον δημόσιο κορβανά και πιστεύοντας ότι μπορείς μιά ζωή να τρώς και να πίνεις με δανεικά, χωρίς να παράγεις τίποτε, έως χέιριστης ποιότητας υπηρεσίες.

Η απόφαση των "16" της ευρωζώνης που προβλέπει μηχανισμό χρηματοδότησης, μόνο σε περίπτωση που ένα κράτος-μέλος πάει για φαλιμέντο (φαλιμέντο σημάινει ότι ένα κράτος λέει στους δανειστές του δε σας πληρώνω...) δεν αφορά την Ελλάδα!
Η Ελλαδα δανέιζεται σήμερα με όσα δανειζόταν και πέρυσι. και τις διόμισυ τελευταίες δεκαετίες δανείζεται για να πλειρώσει τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, τους μισθούς και να αποπληρώνει τα πορηγούμενα δάνεια, χωρίς κανένα μήνα να έχει πληρώσει τον μεθεπόμενο! Οτι δήλαδή γίνεται και σήμερα. Τα ξέρει αυτά ο λαός? Οχι. Ξέρει οτι τα λεφτά των υπαλλήλων του είναι διαρκώς δανεικά και ετεροχρονιζόμενα? Οχι. Τα κονδύλια για όλα τα έργα των υπουργείων και τις δαπάνες τους, πού ξοδεύονται άρπακόλλα? Οχι.
Γιατί αν ήξερε ο λαός πόσο χρυσάφι πληρώνει από τη τσέπη του, τώρα και αύριο, για τις αθλιότητες των πολιτικών, που ψηφίζει για να τον κυβερνάνε, θα τους είχε πάρει με τις πέτρες. αν είναι σοβαρός λαός.
Τώρα βλέπει τις αποδοχές του να μειώνονται και δεν καλοκαταλαβαίνει γιατί? Οπως δεν καταλαβαίνει ότι του χρόνου τέτοια μέρα, θα είναι σε τρισχειρότερη κατάσταση από κάθε πλευρά. Γιατί τώρα, ότι είχε στη τσέπη του πέρυσι ,το έχει ακόμα.

Αν έχει μιά ελπίδα ο ελληνικός λαός να περάσει τον σκόπελο λίγο πιό μαλακά του την έδωσε ο πιό σκληρός ο πιό ανάποδος παράγοντας όλου αυτού του παιχνιδιού. Ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι η Τράπεζα όλων των Ευρωπαίων θα δέχεται και το 2011 τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο, ότι βαθμολογία και να δίνουν στην Ελλάδα οι οίκοι αξιολόγησης (ανοχής).
Ο κύριος Τρισέ λοιπόν, είναι ο πρώτος ισχυρός παράγοντας του διεθνούς χρηματοπιστωτικού παιχνιδιού, που λέει εμπράκτως στους οίκους "άντε και απαυτωθείτε". Εμπράκτως γιατί τώρα οι τράπεζες θα μπορούν να ξαναδανείζονται με χαμηλά επιτόκια από την ΕΚΤ, δίνοντάς της ελληνικά ομόλογα.
Το κακό είναι, ότι οι ελληνικές τράπεζες θα τσεπώσουν το ρευστό, ενώ ο Ελληναςφορολογούμενος θα τσεπώσει να μην πω τί!
Θα πει κάποιος καλοπροαίρετος. Αφού ανασάινει η κυβέρνηση, το κράτος, που θα μπορεί να εκδίδει ομόλογα, θα ανασάνει και ο πολίτης. Σωστό. Οχι μόνο θα ανασάνει αλλά θα βογγάει κιόλας. Γιατί έτσι, οι τράπεζες θα συνεχίζουν την υψηλότερη στην Ευρώπη τοκογλυφική πολιτική τους και τα κόμματα εξουσίας θα συνεχίζουντην καταστροφική σπατάλη και διεφθαρμένη οικονομία τους, αφού το σύστημα δεν θα γκρεμιστεί ώστε ο λαός να τους πάρει με τις πέτρες που λέγαμε.

Καλά όλα αυτά, φταίει το κακό το ριζικό μας φταίει το κεφάλι το στραβό μας, αλλά αν η Ελλάδα έφτασε μέχρι εδώ από το 2002, που μπήκε στην ευρωζώνη, τεράστια ευθύνη φέρνουν αυτοί που σήμερα παριστάνουν τις αθώες περιστερές και της κουνάνε το δάχτυλο σαν τον πατέρα ή τη μάνα, που φοροδιαφέυγουν και νουθετούν το παιδί τους επειδή έκλεψε ένα κινητό.
Ολη η ευρωζώνη ήξερε ότι η χώρα εντάχθηκε με μαιμού στοιχεία και την αποδέχτηκε την απάτη. Ολη η ευρωζώνη ήξερε οτι το ελληνικό Δημόσιο σπατάλαγε τα πολλαπλάσια απ'αυτά που δήλωνε και την αποδεχόταν την απάτη. ολη η ευρωζώνη είχε υπό την επιτήρηση την Ελλάδα το 2004 και 2005 και της έκανε να μην πω τι της έκανε της Ελλάδας.
Και αν το ΠΑΣΟΚ για λόγους βλακώδους ρεβανσισμού δεν ούρλιαζε το φθινόπωρο για έλλειμμα πάνω από 8% σήμερα δεν θα γινόταν η σφαγή αυτή του νηπίου. Γιατί σήμερα τα μεγέθη της χώρας δεν απέχουν πολύ από τα περσινά και τα προπέρσινα.
Απλώς οι συντηριτικότατοι Ευρωπαίοι, που τόσα χρόνια κερδοσκοπούσαν τραπεζικά με την Ελλάδα και έκρυβαν, επίσης, τα ελλέιμματά τους, βρήκαν την ευκαιρία να πουλήσουν πνέυμα και ηθική. Και να παραδειγματίσουν τους υπηκόους τους, μην τυχόν και ζητήσουν τίποτε αυξήσεις.
Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε οι υπήκοοί τους, που δεν τους έχουν πάρει ακόμα με τις πέτρες.

Παπαδόπουλος Τετράδης- Κ.Ελευθεροτυπία

Σχόλιο Σταυραετού

Η ιστορία να μην ξεχνάμε γράφεται όχι από τα πρόσφατα, εν θερμώ γεγονότα, αλλά κοιτώντας πράξεις και γεγονότα δεκαετίες πίσω και ενίοτε λίγα χρόνια πίσω όταν έχουμε άμεσο αποτέλεσμα να δόυμε στο σήμερα.

Και εγώ θα ξεκινήσω από το πρόσφατο παρελθόν μόλις περίπου ένα χρόνο πριν, όπου τότε με την αρχή της "παγκόσμιας κρίσης" τότε που ένας "οίκος,¨ στην άλλη άκρη του Ατλαντικού κάποιων χρυσών αγοριών, αποφάσισαν ότι πρέπει κάτι να κάνουν για να σώσουν το ξεφτιλισμενο νόμισμά τους. Ετσι δήλωσαν "φαλιμέντο" και τότε άρχισαν όλα και έπιασαν στον ύπνο όλο τον πλανήτη. Επρεπε να αναδιανεμηθει το χρήμα αλλά.... μεταξύ τους φυσικά. Ποσώς τους ενδιέφερε ποιοι΄από την μεσάια τάξη και από ποιά χώρα, και ποιά χώρα θα επηρρεαστεί. Ο μεγάλος αντίπαλος το Ευρώ έπρεπε να χτυπηθεί... Αν δεν το καταλάβατε όλο το παιχνίδι εκεί παίζεται.... Και το παραμύθι ότι το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, που παρεπιπτόντως δεν πεθάινει ποτέ!!! , θα ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ το χάψανε/με όλοι. ΑΜΑΝ να σώσουνε οι κυβερνήσεις και οι δική μας η κότα πρώτη από όλες ,τις τράπεζές μας. Ακριβώς εδώ να θυμήσω ότι περίπου 20....μυριάκια ευρώ δεν έδωσε το Δημόσιο στις τράπεζες τότε "για να επιβιώσουν" οι καημένες γιατί δεν χόρτασαν και δεν χορτάινουν από την απίστευτη τοκογλυφία και το υπερπολλαπλάσιο κέρδος που μπαίνει πίσω στα σεντούκια τους μετά από τον υπερδανεισμό όλων αυτών των χρόνων προς τα μεσάια νοικοκυριά? Να μην μιλήσω για τους πλειστηριασμόυς κατόπιν και τα οικογενειακά δράματα που συνεπάγονται αυτών και που κάνεις δεν μιλάει όυτε βλέπουν κανένα φώς δημοσιότητας... Αυτά τα θλιβερά γίνονται στα σκοτάδια....

Λοιπόν που λέγαμε αν δεν κάνω λάθος όλη η φασαρία και για να ανασάνει το γιγαντιαίο και σπάταλο Δημόσιο ΣΗΜΕΡΑ , δεν είναι περίπου καποια 20 μυριάκια. ΛΟΙΠΟΝ? Να τα δώσουν πίσω τώρα λοιπόν οι τοκογλύφοι που στο μεταξύ, τζιράρισαν αλλού τα χρήματα και έβγαλαν και παραπάνω, και να δώσουν και μέρος από τα κέρδη τους. Εντάξει να τους κάνουμε τη χάρη να μοιραστούμε το κέρδος, ΑΛΛΑ να χρηματοδότήσουν ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ το Κράτος ΣΗΜΕΡΑ... Γιατί το χρήμα ουσιαστικά δεν χάθηκε. Απλά λίμνασε αβγάτισε και πρέπει επι τέλους να ξαναμοιραστεί πίσω. Από όποια άλλη πηγή κι αν προσπαθήσει το Κράτος να αντλήσει χρήμα, και εν προκειμένω αναφέρομαι στα δήθεν απαράιτητα μέτρα που ετσι θελίκά μας επέβαλαν αυτοί που μας κουνάνε το δάχτυλό τους, είναι πηγή στερεμένη και φυσικα αναφέρομαι στο πορτοφολάκι του καταχρεωμένου Ελληνα πολίτη της μεσάιας τάξης.
Θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα. Το παράδειγμα της αύξησης του ΦΠΑ. Μιά τέτοια άυξηση ίσως θα είχε αποτέλεσμα, αν η αγορά και το εμπόριο είχε δυναμική ανάπτυξης, ή έστω κύλαγε, όπως λέμε πιό λαικά. Σίγουρα σε καμμιά περίπτωση δεν περιμένεις να έχεις έσοδα από μιά τέτοια αύξηση όταν είναι γνωστό ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν τα μαγαζία τους το ένα μετά το άλλο, όταν η οικοδομή πλήττεται, κλπ κλπ. Την επομένη της αλλαγής του ΦΠΑ η αγορά έπεσε πολλαπλάσια και θα παραμείνει εκεί επιταχύνοντας το παραπάνω ντόμινο της πτώσης. Αρα πέφτουν οι τζίροι πέφτουν και τα έσοδα από το ΦΠΑ . Δηλαδή μιά τρύπα στο νερό. Κοντόφθαλαμα περιμένουν να έχουν έσοδα από λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, βενζίνη,>άλλο όργιο εκεί< τσιγάρα ποτά κλπ. Δεν κάνεις οικονομική πολιτική έτσι. Το περιμάζεμα γίνεται με απόφαση και ταχύτητα. Οχι με ημίμετρα και αγκυλωμένο κράτος που κινείται πιο αργά και από χελώνα. Μηχανοργάνωση παντού και ειδικά σε τομείς και υπηρεσίες αδιαφάνειας, Δραστική περιστολή αυτών των καρκινο=υπερεξόδων για τους εξοπλισμούς, διαφάνεια στις προμήθειες των νοσοκομείων, έλεγχος στη συνταγογράφιση των φαρμάκων, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΟΧΙ με λίστες και άλλες τέτοιες βλακείες αλλά με πραγματικό έλεγχο στο τι, πόσα και προς τα που και γιατί γράφουν οι γιατρόι συγκεκριμένα φάρμακα. Αναφέρομαι εν συντομία εδώ σε μεγάλα προβλήματα δυσλειτουργίας του Δημοσίου αλλά ειδικά στο θέμα Φαρμάκων και υγείας ας μου επιτραπεί να έχω μιά παρα πάνω γνώμη γιατί από την καθημερινή μου δουλεία βλεπω τί γίνεται.
Να κάνω εδώ και μιά παρατήρηση. Ας αφήσουν ήσυχα τα Φαρμακεία και το ποσοστό κέρδους γιατί πλήττουν ανάιτια και ΥΠΟΠΤΑ ένα υγιή μέχρι σήμερα κλάδο επαγγελματιών λειτουργών, που παρόλλη την καθυστέρηση πληρωμών τους απο το.... ΔΗΜΟΣΙΟ, παραμένει φέρεγγυος υγιής και αξιόπιστος προς τους πιστωτές του.
Είναι τόσο μεγάλο το θέμα που θέλω να το κλέισω αλλά το άτιμο σαν την Λερνάια Υδρα γιγαντωνεται στη σκέψη μου και οικονομικά δεν σπούδασα ο καημένος, ένας φτώχος μάχιμος Φαρμακοποιός είμαι....

Θα τελειώσω πηγαίνοντας λίγο πιό πίσω και θα αναφερθώ στα Κοινοτικά κονδύλια που εισέρρεαν τις πορηγούμενες δεκαετίες και πριν μπούμε στη ζώνη του Ευρώ. Με τέτοιο χρήμα κανονικά θα έπρεπε η χώρα μας να είχε τέτοια ανάπτυξη που όμοιά της καμμιά άλλη χώρα της Ευρώπης τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είχε!!! δεδομένης μάλιστα και της Γεωπολιτικής της θέσης. Συγκριτικά θα μπορούσαμε να ήμασταν σήμερα το Ντουμπάι και το Μαιάμι της Ευρώπης, προσέξτε όμως.... για τους ΕΛΛΗΝΕΣ!!!! Με ανάπτυξη ,θέσεις εργασίας, ανάπτυξη τουρισμού, μεσαίας βιομηχανίας.κλπ Αντ'αυτού ουσιαστικά κανείς δεν ξέρει τι έγιναν αυτά τα τεράστια κεφάλαια που εισέρευσαν. Η μάλλον ξέρουμε. Κοντόφθαλμα οι κυβερνήσεις και εν τη γνώσει των εταίρων μπαμπόυλων ή συνενόχων, τα θεώρησαν ένα τύπο δανεισμού για να μπαλώνουν τρυπες από εδώ και από εκεί. Η χαριστική βολή μετά από αυτά τα χρόνια ήλθε και με την ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2004, που όσο κι αν μας έκανε περήφανους, ήταν ένα γεγονός που οικονομικά γονάτισε τη χώρα γιατί ποτέ δεν ήταν δυνατόν να είναι έτοιμη να διοργανώσει τέτοιας έκτασης αθλητικό γεγονός. Η μαγκιά μας θα ήταν να πούμε ΝΑΙ θα την αναλάβουμε αλλά θα την διοργανώσουμε ταπεινά και με υποπολλαπλασιο οικονομικό προυπολογισμό από άλλές χώρες και στανταρτς, γιατί κύριοι τόσο μπορούμε.
Οι Ολυμπιακοί επι τέλους, θα ήταν μιά καλή ευκαιρία να γίνουν λίγο περισσότερο ταπεινοί και πιό κοντά στο αθλητικό Πνεύμα. Αυτή θα ήταν μαγκιά, και αν δεν τους άρεσε ,ας βρίσκαν αλλού να τους κάνουνε.
Από εκει και ύστερα η ιστορία είναι γνωστή. Ο συνεχής κατήφορος, οικομικών μεγεθών ηθών και αξιών. Παντού λάθη το ένα πίσω από το άλλο που μάλλον είναι μέρος σχεδίου ολοκληρωτικόυ ξεπουλήματος χωρίς αντίκρυσμα. Τα γεγονότα τρέχουν και το κουβάρι ξετυλίγεται, αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να το παρακολουθούμε και τη ψυχή μας δυνατή για να αντιδράσουμε.... όταν χρειαστεί ....

Οσο μπορούμε.....

Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΥΓΡΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ

19.03.2010
A ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ


στις 11 μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, έγινε η σύλληψή μου από τις αντυνομικές δυνάμεις καταστολής. Το αίσθημα της ελευθερίας και το δικαίωμα του διαδηλώνειν κόπηκε με μιάς με μένος και βία από πάνοπλο αστυνομικό των ΜΑΤ, αφού του είχε δοθεί το δικαίωμα αυτό. Αφορμή της σύλληψής μου η συμμετοχή σε διαδήλωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του εργαζόμενου και μη, πολίτη, έχοντας περίεργο κούρεμα και σακίδιο. Αιτία ο παραδειγματισμός.

Στη χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από τη Νομική Σχολή. Τώρα με την ίδια βαρβαρότητα, η 'σοσιαλιστική " κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.

την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδιεκνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Και αυτό είναι ακόμα πιό σημαντικό για μένα που συνειδητά επέλεξα να παραμένω "ανένταχτος" . Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας.

Δεν είναι τόσο η δική μου περίπτωση προφυλάκισης, όσο τα αλλεπάλληλα παραδέιγματα ψευδών κατηγοριών που αναδεικνύουν και αποδεικνύουν την προσπάθεια του κράτους να τρομοκρατήσει και να ταπεινώσει τον κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του, 'οσο και να αποθαρρύνει τον οποιονδήποτε άλλο διανοηθεί να τα υπερασπιστεί, δημιουργώντας κοινωνίες άβουλες που δεν θα αντιδρούν και δεν θα διεκδικούν.

Ευχαριστώ όσουν αγωνίζονται για την αποφυλάκισή μου τόσο από την αρχή όσο και κατά την διάρκεια, από πραγματικό ενδιαφέρον, μακριά από κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες, είτε συμφωνώ με τις μορφές είτε όχι, γιατί δεν νιώθω οτί αυτό που είναι κρίσιμο αυτή τη στιγμή είναι να συζητηθούν οι τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται αυτή η αλληλλεγγύη, όσο να κριθεί το ίδιο το κράτος για τις πράξεις του.

Λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά, συνεχιστές στην προσπάθεια για απελευθέρωση των κρατουμένων και της σκέψης!

Από τα κρατητήρια στην ΓΑΔΑ, γραμμένος στίχος στους κίτρινους τοίχους όπου υπάρχουν ακόμα ξεχασμένοι κρατούμενοι για μέρες μέσα σε άθλιες συνθήκες.
ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΥΓΡΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ

------------------------------------------------------------------------------------------------

Δελτίο τύπου 15/03/2010
Ι ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ δικηγόρος ΜΑΡΙΟΥ Ζ


Στη φυλακή αποφάσισαν ανακριτής και εισαγγελέας ότι π΄ρπει να οδηγηθεί ο Μάριος Ζ, γιατί τόλμησε να συμμετέχει στη μεγάλη πορεία της Πάμπτης (11-03-2010), και είχε την ατυχία να βρεθεί στο πεδιό δράσης ενός ασύδοτου πωρωμένου ψεύτη αστυνομικού.
Ο Μάριος συνελήφθη στην οδό Πανεπιστημίου, μπροστά στην Αγροτική Τράπεζα, και κοντά στα πανώ του ΕΕΚ και των και των σωματείων που ακολουθούσαν, από πάνοπλο άντρα των ΜΑΤ ο οποίος του επιτέθηκε ξαφνικά από πίσω, ερεθισμένος όπως φαίνεται από τα φουντωτά ράστα μαλλιά του και την ανέμελη εμφάνισή του, μπροστά σε δεκάδες άλλους πολίτες που συμμετείχαν στην πορεία και που διαμαρτύρονταν γιαυτό.
Με τη συνηθισμένη επαγγελματική πώρωση ο αστυνομικός που τον συνέλαβε αφού τον οδήγησε στη ΓΑΔΑ κατέθεσε σε βάρος του οτι είχε κρυμμένα τα χαρακτηριστικά του, ότι του είχε εκσφενδονίσει μολοτωφ και ότι κινδύνεψε από φωτιά.
Ο Μάριος είχε την τύχη να καταγραφεί η σκηνή της σύλληψής του από πολλές φωτογραφικές μηχανές και σε video, και προσκομίστηκαν και στην ανάκριση οι φωτογραφίες που αποδεικνύουν αδιάψευστα ότι το πρόσωπο του ήταν εντελώς γυμνό, ότι καμμία μολοτωφ και καμμιά φωτιά δεν υπήρχε στο σημείο που πιάστηκε και στον γύρω χώρο, ότι στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε ένταση, που μπορεί να ταιριάξει με την κατάθεση του αστυνομικού.
Εξάλλου, επικαλέσθηκε κατά την ανάκριση δεκάδες μάρτυρες πολίτες, που βρισκόντουσαν παρόντες στο γεγονός και που προσφέρθηκαν αυθόρμητα να καταθέσουν την αλήθεια.

Ομως, ανακριτής και εισαγγελέας αφού άκουσαν εκτός διαδικασίας τους μάρτυρες αστυνομικούς και από την άλλη αγνόησαν τους δεκάδες μάρτυρες υπεράσπισης και τις φωτογραφίες, προχώρησαν στην πρωτοφανή απόφαση για προφυλάκιση,
Προφυλάκιση που γίνεται

με τις διατάξεις ενός νόμου, απονομιμοποιημένου ήδη στη συνείδηση της κοινωνίας, αφού η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει εδώ και έξι μήνες την κατάργησή του,

κατά παράβαση των διατάξεων περί προφυλάκισης, και μάλιστα περιφρονώντας αγνοώντας και παραβιάζοντας επιδεικτικά τις αλλαγές που πρόσφατα έγιναν στο σχετικό άρθρο του νόμου, σύμφωνα με τις οποίες για να επιβληθεί προφυλάκιση απαιτείται να είναι κάποιος ύποπτος φύγης είτε να έχει αμετάκλητες καταδίκες στο ιστορικό του, προυποθέσεις που καμιά δεν ισχύει για τον Μάριο.

Ο Μάριος, που διδάσκει κολύμβηση σε νήπια στο ΟΑΚΑ, δουλεύοντας 7 μέρες την εβδομάδα, οδηγείται στις φυλακές και τα παιδιά του, που στα χέρια του μαθαίνουν να αγαπάνε το νερό, θα χάσουν το δάσκαλό τους.
Κι εμείς θα χάσουμε την πίστη μας στο προφανές και στο αυτονόητο. Δεν θα χάσουμε όμως την πίστη μας στο Μάριο και θα παλέψουμε για την απόδειξη της αλήθειας, την αποφυλάκιση και την απαλλαγή του.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
www.freemariosz.wordpress.com

Σημείωση του Σταυραετού.
Χθές ανακοινώθηκε στατιστική που έλεγε ότι τις τελευταίες μέρες έιχαμε 5 νεκρούς στην Αθήνα από ποικίλλες μορφές παραβατικότητας ενώ οι ληστείες (όχι πλέον για χοντρά σε Ταχυδρομεία Τράπεζες κλπ, αλλά και για ψιλά...) ακόυμπησαν τις 200.
Οσο θα εξαθλιώνεται η μεσαία τάξη (που υποτίθεται ότι στηρίζει και την οικονομία της χώρας ) πραγμα που φάινεται είναι και το ζητούμενο, τόσο και θα πληθαίνουν οι παραβατικότητες και τα φαινόμενα κοινωνικής αναταραχής.
Καλά θα κάνει λοιπόν η Αστυνομία να ανασκουμπωθεί ΤΩΡΑ όσο είναι νωρίς και να κοιτάξει καθαρά ποιά είναι η πρόληψη , πραγματική αιτία του φαινομένου και ποιός είναι ο πραγηματικός εχθρός της. Σε τελική ανάλυση πραγματικά να φυλάξει την έννομο τάξη και να προστατέψει τον Πολίτη.
Γιατί αλλιώς θα πεσει ο πέλεκυς πάνω της και στα κεφάλια της Πολιτικής Αρχής ξαφνικά όταν η κοινωνική έκρηξη θα τα παρασύρει όλα...
Ο νοών νοήτω....

(θα επακολουθήσουν και άλλα που έχω μαζεμένα)

Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Ο Πέμπτος Καβαλάρης της Αποκάλυψης

Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης

Του Ευγένιου Τριβιζά

Φωτογραφία

O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.


Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS», το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.


Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.


Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.


Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.


Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία(1) . Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.
Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.


Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.


1. «Crowd events in the Μetropolitan Αrea», Τhe Κingston Law Review, vol.9, Νo.3, December 1979.
2.
Αshley Μontagu, Floyd Μatson «Τhe Dehumanization of Μan», Νew Υork: ΜcGraw-Ηill, 1983

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι συγγραφέας-καθηγητής έγιναν και γίνονται από την τελευταία ανάρτηση του Σταυραετού.
Κυρίως αφορούσαν την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, την ανακόινωση του πρώτου πακέτου μέτρων "σωτηρίας" και έπονται κατα ριπάς και...άλλα.

Ομολογώ ότι χρειάζεται να κλείνουμε που και που τά αυτιά μας στην διάχυτη πληροφόρηση και παραπληροφόρηση, πρώτον γιατί η ανθρώπινη χωρητικότητα της κρίσης είναι πεπερασμένη και δεύτερον για να διατηρούμε και την ψυχική μας ισορροπία σε αποδεκτή κατάσταση.

Μέσα λοιπόν από τον βομβαρδισμό πληροφορίας που δέχομαι από ραδιόφωνα τηλεόραση και διαδίκτυο τον μήνα που τελειώνει πήρα και το παρακάτω από μιά καλη μου φίλη μέσω ηλ.ταχυδρομείου το οποίο προσυπογράφει ο γνωστός καθηγητής Ευάγγελος Τριβιζάς.
Είναι το πρώτο από μιά σειρά αναρτήσεων του Σταυραετού που προσπαθεί να φιλτράρει τελευταία και που νομίζω ότι αξίζει διάδοσης....


Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης

Του Ευγένιου Τριβιζά

Φωτογραφία

O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.


Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS», το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.


Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.


Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.


Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.


Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία(1) . Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.
Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.


Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.


1. «Crowd events in the Μetropolitan Αrea», Τhe Κingston Law Review, vol.9, Νo.3, December 1979.
2.
Αshley Μontagu, Floyd Μatson «Τhe Dehumanization ofΜan», Νew Υork: ΜcGraw-Ηill, 1983

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι συγγραφέας-καθηγητής έγιναν και γίνονται από την τελευταία ανάρτηση του Σταυραετού.
Κυρίως αφορούσαν την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, την ανακόινωση του πρώτου πακέτου μέτρων "σωτηρίας" και έπονται κατα ριπάς και...άλλα.

Ομολογώ ότι χρειάζεται να κλείνουμε που και που τά αυτιά μας στην διάχυτη πληροφόρηση και παραπληροφόρηση, πρώτον γιατί η ανθρώπινη χωρητικότητα της κρίσης είναι πεπερασμένη και δεύτερον για να διατηρούμε και την ψυχική μας ισορροπία σε αποδεκτή κατάσταση.

Μέσα λοιπόν από τον βομβαρδισμό πληροφορίας που δέχομαι από ραδιόφωνα τηλεόραση και διαδίκτυο τον μήνα που τελειώνει πήρα και το παρακάτω από μιά καλη μου φίλη μέσω ηλ.ταχυδρομείου το οποίο προσυπογράφει ο γνωστός καθηγητής Ευάγγελος Τριβιζάς.
Είναι το πρώτο από μιά σειρά αναρτήσεων του Σταυραετού που προσπαθεί να φιλτράρει τελευταία και που νομίζω ότι αξίζει διάδοσης....


Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης

Του Ευγένιου Τριβιζά

Φωτογραφία

O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.


Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS», το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.


Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.


Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.


Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.


Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία(1) . Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.
Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.


Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.


1. «Crowd events in the Μetropolitan Αrea», Τhe Κingston Law Review, vol.9, Νo.3, December 1979.
2.
Αshley Μontagu, Floyd Μatson «Τhe Dehumanization ofΜan», Νew Υork: ΜcGraw-Ηill, 1983

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι συγγραφέας-καθηγητής

Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010